چرا از کسی که بهما آسیب میزند جدا نمیشویم؟
به گزارش تیکاگو به نقل از اقتصاد آنلاین
به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فرارو، بسیاری از افراد در روابط آسیبزننده (عاطفی، خانوادگی، دوستانه یا کاری) نمیتوانند جدا شوند، حتی وقتی رفتار آسیبرسان واضح و مداوم است. پاسخ این سؤال پیچیده است و ترکیبی از عوامل روانشناختی، اجتماعی و بیولوژیکی در آن نقش دارند.
۱. دلبستگی و الگوهای کودکی
کودکانی که دلبستگی ناایمن تجربه کردهاند، ممکن است بزرگسالانی شوند که در روابط ناسالم باقی میمانند (Bowlby, ۱۹۶۹; Ainsworth et al. , ۱۹۷۸).
۲. چرخهی سوءرفتار و امید به تغییر
چرخههای پاداش/تنبیه باعث وابستگی روانی میشوند (Dutton & Golant, ۱۹۹۷).
۳. عزتنفس پایین و خودسرزنش
افرادی با عزتنفس پایین، ماندن در رابطه را بهعنوان «واقعیت زندگی» میپذیرند (Murray et al. , ۲۰۰۳).
۴. وابستگی عاطفی و نوروبیولوژی عشق
ترک رابطه مشابه ترک اعتیاد است و مغز به وابستگی پاسخ مثبت میدهد (Aron et al. , ۲۰۰۵; Fisher et al. , ۲۰۱۰).
۵. فشارهای اجتماعی و اقتصادی
وابستگی مالی یا نداشتن شبکه حمایتی گزینههای خروج را محدود میکند.
۶. ترس از تنهایی
ترس از تنهایی میتواند حتی قویتر از ترس از آسیب باشد (Cacioppo & Patrick, ۲۰۰۸).
۷. باورهای فرهنگی و جنسیتی
انتظارات فرهنگی و اجتماعی ممکن است ماندن را تشویق کنند.
راهکارهای رواندرمانی برای خروج از رابطهی آسیبزننده
شناخت و آگاهی از الگوهای ناسالم
جلسات رواندرمانی میتواند به فرد کمک کند تا چرخههای آسیبزننده، الگوهای دلبستگی و خودسرزنشی را شناسایی کند.
تکنیکهایی مانند CBT (رفتاردرمانی شناختی) برای شناخت افکار مخرب و بازسازی باورهای سالم موثر است.
تقویت عزتنفس و خودمراقبتی
تمرینات روانشناختی و جلسات گروهی میتواند به بازسازی عزتنفس کمک کند.
فعالیتهای خودمراقبتی، ورزش، مدیتیشن و نوشتن احساسات موثرند.
ساخت شبکه حمایتی قوی
ایجاد روابط حمایتی با دوستان، خانواده یا گروههای حمایتی، احساس امنیت و اعتماد به نفس برای خروج از رابطه را افزایش میدهد.
رواندرمانی گروهی یا خانوادهدرمانی نیز میتواند مفید باشد.
تکنیکهای مدیریت وابستگی و ترک رابطه
تمرینات ذهنآگاهی (Mindfulness) برای کاهش وابستگی عاطفی و تمرکز بر نیازهای خود.
برنامهریزی مرحلهای برای قطع تدریجی ارتباط یا محدود کردن تماس.
مواجهه با ترسها و اضطرابها
جلسات درمانی کمک میکنند تا فرد ترس از تنهایی یا تغییر را مدیریت کند و مهارتهای مقابلهای جدید یاد بگیرد.
ایجاد اهداف و زندگی مستقل
تمرکز بر اهداف شخصی، شغلی و تحصیلی میتواند انگیزهی خروج را تقویت کند.
برنامهریزی عملی برای استقلال مالی و اجتماعی کلیدی است.
جمعبندی
ماندن در رابطهی آسیبزننده نتیجه ترکیبی از عوامل روانشناختی، بیولوژیکی و اجتماعی است، نه ضعف شخصیتی. رواندرمانی میتواند آگاهی، مهارتهای مقابلهای، عزتنفس و حمایت اجتماعی را فراهم کند تا فرد بتواند با امنیت و اعتماد به نفس رابطه را ترک کند و زندگی سالمتری بسازد.
