پروژه جنگنده فضایی وایت امپرور چین یک فریب بزرگ رسانه‌ای و ماکت بود!

به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز

ارسال شده توسط: مهدی بارجین 08 اسفند 1404 ساعت 13:33

چین با رونمایی از جنگنده White Emperor در سال ۲۰۲۴، ادعاهایی مبنی بر یک پرنده فضایی-هوایی فراصوت مطرح کرد. اما سکوت ناگهانی این پروژه، سوالاتی جدی درباره واقعی بودن آن به وجود آورده است.

در نمایشگاه هوایی ژوهای سال ۲۰۲۴، شرکت دولتی AVIC چین ماکتی در اندازه واقعی از جنگنده نسل ششم چین به نام Baidi را رونمایی کرد. این طرح ظاهری بدون دم و بال‌های الماسی داشت و قابلیت‌های فراصوت، هوش مصنوعی، انرژی هدایت‌شده و پرواز نزدیک فضا را نوید می‌داد. اما تحلیلگران از همان ابتدا به این ادعاها با تردید نگاه می‌کردند و حالا به نظر می‌رسد شک و تردید آن‌ها درست بوده است.

جنگنده White Emperor: یک نمایش تبلیغاتی پرسروصدا؟

در نمایشگاه هوایی ژوهای ۲۰۲۴، چین ماکتی تمام‌مقیاس از جنگنده White Emperor را به نمایش گذاشت. این جنگنده به‌عنوان «جنگنده فضایی-هوایی نسل ششم» معرفی شد که ادعا می‌شد دارای سرعت‌های فراصوت، قابلیت‌های هوش مصنوعی، تسلیحات انرژی هدایت‌شده و توانایی پرواز در نزدیکی فضا است. با این حال، کارشناسان این طرح را غیرواقعی و مشکوک می‌دانستند. در ماه‌های پس از رونمایی، این پروژه کاملاً بی‌صدا شد و هیچ تأیید برنامه‌ای یا پیگیری رسمی از آن صورت نگرفت.

مشکلات طراحی Baidi از همان ابتدا آشکار بود. مساحت بال‌ها برای برد عملیاتی ادعایی بسیار کوچک به نظر می‌رسید و سطوح کنترلی با ادعاهای مربوط به سطح مقطع راداری (RCS) همخوانی نداشت. ادعای یک جنگنده نزدیک فضا نیز به‌وضوح نادرست بود. هیچ اشاره‌ای به موتور، مواد ساخت یا فرآیند تولید آن نشد که موانع واقعی برای ساخت چنین پلتفرم پیچیده‌ای هستند. به نظر می‌رسید این ماکت بیشتر شبیه یک طرح مفهومی بزرگ بود تا نمونه اولیه تولیدی. در حالی که Baidi یک پلتفرم عملیاتی معتبر نبود، این ماکت می‌تواند نشان‌دهنده تمایل چین برای ورود به رقابت فناوری نسل ششم باشد.

بیشتر بخوانید

پیشرفت‌های واقعی برنامه هوایی چین: از J-20 تا J-36

بر خلاف پروژه مشکوک White Emperor، توانایی‌های هوایی چین در دو دهه اخیر به‌طور چشمگیری پیشرفت کرده است. ورود جنگنده J-20 در سال ۲۰۱۱، به‌عنوان اولین جنگنده نسل پنجم غیرآمریکایی، جهان غرب را شوکه کرد. این پلتفرم با وجود کاستی‌های اولیه در موتور، با پیشرفت‌هایی مانند موتور بومی WS-15 و رادار آرایه فازی فعال (AESA) به‌سرعت توسعه یافته و اکنون به مرحله تولید انبوه رسیده است. J-20 دیگر صرفاً یک جنگنده برای نبردهای هوایی نیست، بلکه به یک هماهنگ‌کننده میدان نبرد و گره حسگری در یک شبکه بزرگ‌تر تبدیل شده است.

هم‌زمان با توسعه J-20، چین به گسترش قابلیت‌های دفاعی خود (A2/AD) نیز پرداخته است. سامانه‌های موشکی S-400 و HQ-9 در کنار رادارهای فراافق و موشک‌های بالستیک ضدکشتی DF-21D و DF-26، شبکه دفاعی قدرتمندی را در سواحل این کشور ایجاد کرده‌اند. علاوه بر این، چین در حال توسعه گسترده ناوگان ناوهای هواپیمابر خود است؛ از Liaoning و Shandong تا Fujian و Type 004. توسعه جنگنده دریایی J-35 نیز نشان‌دهنده حرکت چین به سمت نیروی دریایی آب‌های آزاد است.

رونمایی از جنگنده J-35A با قابلیت‌های پنهان‌کاری دریایی بسیار قابل توجه است. همچنین گزارش‌هایی از توسعه جنگنده J-36 نسل ششمی منتشر شده که با بال‌های لوزی/دلتا-دوبل، برخلاف Baidi، یک پروژه واقعی و قابل باور با پشتوانه صنعتی و برنامه موتور معتبر به نظر می‌رسد. چین به‌وضوح در حال پیگیری هواپیماهای پیشرفته با قابلیت‌های تیم‌سازی با پهپاد، سیستم‌های اطلاعات، نظارت و شناسایی (ISR) با کمک هوش مصنوعی و پلتفرم‌های تهاجم دوربرد است.

رقابت واقعی در تکنولوژی‌های نسل بعد: فراتر از ماکت‌ها

Baidi بیش از آنکه نمایشگر عملکرد باشد، حول محور روایت و پروپاگاندا می‌چرخید. اما این بدان معنا نیست که قابلیت‌های هوافضای چین به طرز چشمگیری بهبود نیافته‌اند. جنگنده J-20 به تولید انبوه رسیده و J-35 در حال گسترش قابلیت‌های هوانوردی دریایی چین است. توسعه وسایل نقلیه گلاید فراصوت، قابلیت‌های ISR و پهپادها نیز در حال گسترش هستند که همگی رشد تدریجی و لایه‌لایه قابلیت‌های چین را نشان می‌دهند، نه جنگنده‌های فضایی داستان‌گونه.

نقش چین در صحنه جهانی در حال افزایش است. به عنوان رقیب نزدیک ایالات متحده در منطقه ایندو-پاسیفیک، قابلیت‌های چین برای ساختار قدرت جهانی اهمیت دارد. سناریوی تایوان نیز در این میان از اهمیت بالایی برخوردار است. به جای تمرکز بر جنگنده White Emperor که یک داستان تخیلی است، باید به برنامه‌های توسعه واقعی چین توجه کرد: تولید موتور WS-15، سرعت عملیاتی J-20، زمان‌بندی ادغام J-35 در ناوها، تأیید پرواز آزمایشی J-36، قابلیت‌های ISR فضایی و نمونه‌های اولیه پهپادهای وفادار. این‌ها همان نقاطی هستند که رقابت واقعی برای فناوری‌های نسل بعدی در آنجا جریان دارد. Baidi تنها یک فریب و یک نمایش سیاسی بود، نه یک برنامه عملیاتی.

منبع