طبق تحقیقات جدید، زندگی در فضا باعث تغییر فیزیکی مغز شما میشود!
به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز
تحقیقات جدید نشان میدهد سفرهای فضایی باعث جابهجایی فیزیکی مغز در جمجمه میشوند. با اثرات عجیب بیوزنی بر سلامت فضانوردان و آینده سفرهای فضایی آشنا شوید.
سفر به فضا بسیار فراتر از یک ماجراجویی هیجانانگیز است و فشارهای عجیبی به بدن انسان وارد میکند. تحقیقات جدید تیمهای پژوهشی نشان میدهد مغز فضانوردان پس از بازگشت به زمین دچار جابهجایی فیزیکی شده و به سمت بالا و عقب جمجمه متمایل میشود. این پدیده که در اثر نبود جاذبه رخ میدهد میتواند پیامدهای مهمی برای آینده سفرهای دوربرد بشری داشته باشد.
در زمین جاذبه همواره مایعات بدن و مغز را به سمت مرکز زمین میکشد اما در فضا این نیرو حذف میشود. مایعات بدن به سمت سر حرکت کرده و باعث پف کردن صورت فضانوردان میشوند. در شرایط عادی مغز و مایع مغزی نخاعی در تعادل هستند اما در شرایط میکروگرانش این توازن به هم خورده و مغز در جمجمه معلق میشود.
تاثیر مدت زمان ماموریت بر تغییر فیزیکی مغز در فضا
پژوهشگران با بررسی اسکن امآرآی ۲۶ فضانورد متوجه شدند که میزان جابهجایی مغز با مدت زمان حضور در فضا رابطه مستقیم دارد. در ماموریتهای طولانی که حدود یک سال به طول انجامید بخشهایی از مغز بیش از ۲ میلیمتر جابهجا شده بودند. این فاصله شاید کوچک به نظر برسد اما در فضای بسیار محدود و فشرده جمجمه بهواقع پر اهمیت است.
نواحی مربوط به حرکت و حواس بیشترین میزان جابهجایی را در این آزمایشها تجربه کردند. بخشهای مختلف مغز در جهتهای متفاوتی حرکت کرده و باعث تغییر شکل ساختاری در هر دو نیمکره میشوند. این پدیده به دلیل نبود جاذبه رخ داده و باعث میشود مغز موقعیت با ثبات خود را از دست داده و تحت تاثیر فشارهای بافت نرم اطراف قرار بگیرد.
بیشتر بخوانید
اثرات سفر فضایی بر بدن و روند بهبودی مغز
خوشبختانه اکثر این تغییرات فیزیکی و تغییر شکلها حدود شش ماه پس از بازگشت به زمین به حالت عادی برمیگردند. با این حال جابهجایی به سمت عقب ماندگاری بیشتری دارد و دیرتر از سایر بخشها بهبود مییابد. دلیل این موضوع احتمالا تاثیر متفاوت جاذبه زمین بر موقعیت مغز در حالت ایستاده است که با کشش رو به پایین روند اصلاح را کند میکند.
با وجود این تغییر فیزیکی مغز در فضا فضانوردان علائم نگرانکنندهای مثل سردرد شدید یا مه مغزی را گزارش نکردهاند. با این حال شناخت دقیق این تغییرات برای موفقیت ماموریتهای آینده مانند برنامه آرتمیس ضروری است. این دانش به دانشمندان کمک میکند تا خطرات طولانیمدت را ارزیابی کرده و راهکارهای مناسبی برای حفظ سلامت فضانوردان در سفرهای مریخ ابداع کنند.
ما اکنون در آستانه عصر جدیدی از اکتشافات فضایی قرار داریم که در آن شناخت محدودیتهای بدن انسان اولویت اول است. درک نحوه واکنش مغز به محیط خارج از زمین به ما اجازه میدهد تا با آمادگی بیشتری به سمت ستارهها حرکت کنیم. این تحقیقات ثابت میکند که بشر برای زندگی در فضا باید با چالشهای فیزیکی بسیار پیچیدهتری از آنچه تصور میکرد روبرو شود.
