راز چشمهای پنهان فاش شد؛ جد ۵۰۰ میلیون ساله ما چهار چشم داشت
به گزارش تیکاگو به نقل از کجارو
به نقل از لایوساینس؛ دانشمندان با بررسی فسیلهای ۵۱۸ میلیون ساله در چین به کشفی شگفتانگیز دست یافتهاند. این فسیلها نشان میدهند دورترین اجداد مهرهدار انسان، موجوداتی کوچک و رشتهمانند بودند که با چهار چشم در پهنه اقیانوسهای باستانی دوران کامبرین (Cambrian) شنا میکردند. این کشف که در محافل علمی بازتاب گستردهای داشته، درک ما را از منشأ بینایی و روند تکامل مهرهداران کاملا دگرگون کرده است.
این موجودات که با نام علمی «میلوکونمینگیدها» (Myllokunmingiids) شناخته میشوند، تنها حدود سه سانتیمتر طول داشتند. آنها قدیمیترین اعضای شجرهنامه مهرهداران و نیای مشترک تمام ماهیها، خزندگان و پستانداران امروزی هستند. تا پیش از این گمان میرفت سیستمهای بینایی پیچیده در مراحل بسیار دیرتری از تاریخ زمین پدید آمدهاند؛ اما واکاوی شیمیایی و تصویربرداری میکروسکوپی از این فسیلهای استثنایی در منطقه «چنگجیانگ» (Chengjiang) چین، ثابت کرد که این جانور دو چشم بزرگ در طرفین و دو چشم کوچکتر در مرکز صورت خود داشته است.
پژوهشگران دانشگاه «یوننان» (Yunnan University) و دانشگاه «لستر» (University of Leicester) بر این باورند که هر چهار چشم این موجود از نوع «دوربینی» بوده و عدسیهایی برای تمرکز نور داشته است. یکی از اعضای این تیم پژوهشی، فضای اقیانوسهای آن دوران را به یک «جنگل تاریک» تشبیه میکند. در آن محیط پرمخاطره، داشتن دو جفت چشم اضافی برای شناسایی به موقع شکارچیان و بقا، مزیتی حیاتی به شمار میرفت.
نکته خیرهکننده دیگر در این پژوهش، پیوند میان این چشمهای باستانی و ساختار زیستی بدن ماست. این یافتهها روشن میکنند که در واقع، غده صنوبری که امروزه در مغز انسان وظیفه تنظیم خواب را بر عهده دارد، بازمانده چشمهای واقعی اجداد ماست که در سیر تکامل به درون مغز منتقل شده و تغییر کاربری داده است. به بیان دیگر، آنچه امروزه در اعماق مغز ما ساعت بیولوژیک بدن را تنظیم میکند، ۵۰۰ میلیون سال پیش چشمی فعال بوده که جهان زیر آب را تماشا میکرده است.
این کشف گواهی است بر اینکه موتور محرک تکامل، بسیار سریعتر از آنچه پیشتر تصور میشد، پیچیدهترین ابزارهای حسی را در بدن اجداد اولیه ما طراحی کرده است.
