درخشش دوباره شمشیر سه هزار ساله؛ پردهبرداری از اسرار عصر برنز
به گزارش تیکاگو به نقل از کجارو
به نقل از هریتیجدیلی؛ نتایج تحلیلهای جدید بر روی یک شمشیر فوقالعاده سالم متعلق به عصر برنز میانی، نگاه باستانشناسان را به توانمندیهای فنی و هنری فلزکاران باستان تغییر داده است. این شمشیر که سال گذشته در شهر «نوردلینگن» (Nördlingen) آلمان از گوری متعلق به یک مرد، یک زن و یک کودک کشف شده بود، به دلیل حفظ جلای فلزی و تیز بودن لبههایش پس از گذشت بیش از ۳۳۰۰ سال، به تیتر اول رسانههای جهان تبدیل شد. اکنون دانشمندان با استفاده از تصویربرداریهای پیشرفته و پرتوهای سنکروترون، موفق شدهاند به لایههای درونی این سلاح نفوذ کرده و جزئیات حیرتانگیزی از نحوه ساخت آن به دست آورند.
یکی از غیرمنتظرهترین یافتههای این تحقیق، مربوط به تزیینات هندسی روی دسته هشتضلعی شمشیر است. بررسیها نشان داد که هنرمندان آن دوران، برای ایجاد نقشونگارهای ظریف، از مفتولهای مسی خالص استفاده کردهاند که با مهارت بالایی درون مفرغ قرار گرفتهاند. انتخاب مس به جای قلع برای این تزیینات، نشاندهنده درک عمیق فلزکاران از خواص بصری و ساختاری فلزات مختلف است. علاوه بر این، مدلسازیهای سهبعدی با اشعه ایکس فاش کرد که تیغه شمشیر از طریق یک «زبانه» (Tang) به درون دسته امتداد یافته و با پرچهای بسیار دقیق محکم شده است؛ تکنیکی که توازن و استحکام لازم را برای استفاده احتمالی در نبردهای واقعی فراهم میکرد.
اگرچه این شمشیر بیشتر به عنوان یک کالای لوکس و نمادین شناخته میشود، اما تحلیلهای متالورژی ثابت میکند که این سلاح فراتر از یک شیء تزیینی بوده است. مرکز ثقل شمشیر بهگونهای طراحی شده که برای حرکات برشی و ضربات سنگین کاملاً مناسب باشد، هرچند نبود آثار فرسودگی جدی بر روی تیغه، گمانهزنیها درباره کاربرد آیینی یا قربانی کردن آن در مراسم تدفین را تقویت میکند. این کشف که اکنون به عنوان یک شناسنامه فنی از عصر برنز در جنوب آلمان شناخته میشود، نشان میدهد که شبکه تبادل دانش و مهارت میان صنعتگران باستان، بسیار پیچیدهتر و گستردهتر از تصورات پیشین ما بوده است.
