شوک در دنیای باستانشناسی؛ تاریخ ساخت هرم بزرگ مصر اشتباه بود؟
به گزارش تیکاگو به نقل از کجارو
به نقل از دیلیمیل؛ یافتههای جدید باستانشناسی در محوطه اهرام جیزه، فرضیههای چندین دههای درباره تاریخ ساخت هرم بزرگ را با چالشی جدی روبهرو کرده و بحثهای داغی را میان دانشمندان و پژوهشگران تاریخ باستان برانگیخته است.
این شواهد که بر پایه فناوریهای نوین اسکن و رادارهای نفوذ به زمین (Ground-penetrating radar) بهدست آمده، نشاندهنده وجود فضاها و حفرههای ناشناخته در اعماق زمین و زیر ساختار اصلی اهرام است که با گاهشماری رسمی فراعنه و سوابق مکتوب آنها همخوانی ندارد. برخی پژوهشگران برجسته نظیر گراهام هنکاک (Graham Hancock) با استناد به این دادههای راداری مدعی هستند که هرم بزرگ نه یک نقطه آغاز برای تمدن مصر، بلکه بازماندهای از یک دانش مهندسی بسیار پیشرفتهتر است که احتمالا پیش از وقوع یک فاجعه عظیم جهانی در پایان عصر یخبندان وجود داشته است.
این نظریه بر این پایه استوار است که برخلاف روند طبیعی پیشرفت در تاریخ، اهرام بعدی مصر که فراعنه آنها را ساختند، بسیار ضعیفتر و ابتداییتر از شاهکار مهندسی جیزه هستند و این موضوع نشاندهنده یک «میراث علمی رو به زوال» از تمدنی قدیمیتر و گمشده است، نه سیر صعودی پیشرفت معماری در مصر باستان.
در حالی که جامعه باستانشناسی کلاسیک همچنان این ادعاها را در ردیف «شبهعلم» طبقهبندی کرده و بر دقت ابزارهای ساده مسی و سنگی فراعنه برای جابهجایی سنگهای چند تنی تأکید دارد، اما ناتوانی در توضیح مهندسی حیرتانگیز، تراز دقیق ریاضی و همترازی نجومی بهکار رفته در هرم بزرگ، باعث شده تا شکاف میان دادههای تکنولوژیک و روایتهای رسمی عمیقتر شود.
اسکنهای عمقی اخیر از وجود ساختارهایی در عمق بیش از دو کیلومتری زمین پرده برداشتهاند که به باور برخی، میتواند شواهدی از سکونتگاهها یا آزمایشگاههای تمدنی باشد که هزاران سال پیش از دودمانهای شناختهشده مصری میزیستهاند. اکنون با انتشار این شواهد در گزارشهای جدید، تردیدهای جدی درباره دقت جدول زمانی فعلی تاریخ بشر ایجاد شده و این سوال بنیادین مطرح شده است که آیا ما وارثان تمدنی بسیار قدیمیتر هستیم که دانش آنها با گذشت زمان به فراموشی سپرده شده است یا خیر.
