راز مدفون زیر رود راین؛ سازهای که ۲۰۰۰ سال سالم ماند
به گزارش تیکاگو به نقل از کجارو
به نقل از هریتیج دیلی؛ عملیات حفاری در میدان شهرداری شهر کلن آلمان به یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی دهههای اخیر در این منطقه منجر شد. باستانشناسان در جریان ساخت فضاهای نمایشگاهی جدید، موفق به کشف پیهای یک «آپیس» (Apse) یا برآمدگی نیمدایرهای عظیم شدند که بخشی از یک باسیلیکای (Basilica) اداری بزرگ در دوران روم باستان و ساختمانی بوده است که در آن زمان برای امور رسمی و دادرسیهای قضایی مورد استفاده قرار میگرفت.
ضخامت پیهای این بنای باشکوه به چهار متر میرسد و برخلاف تصورات اولیه، نه با بتن رومی، بلکه با لایهبندی دقیق سنگهای بازالت، آهک و توف ساخته شده است. سلامت این سازهها پس از دو هزار سال، شگفتانگیز توصیف شده؛ چرا که قرارگیری در شیب قدیمی رود راین باعث شده بود این بخشها در همان دوران باستان زیر خاک مدفون شوند و از گزند ساختوسازهای قرون بعدی در امان بمانند. در این محل، علاوه بر پیها، بخشهایی از دیوارها، پلکانها و حتی قطعاتی از نقاشیهای دیواری نیز سالم باقی ماندهاند.
در کنار این ابنیه عمومی، کشف یک «لاراریوم» (Lararium) یا نیایشگاه خانگی متعلق به قرن دوم میلادی در مجتمع کاخ فرمانداری، باستانشناسان را شگفتزده کرده است. این محرابهای کوچک که برای ستایش خدایان نگهبان خانه ساخته میشدند، پیش از این بیشتر در مناطقی مانند پمپئی دیده شده بودند و کشف نمونهای از آنها در شمال کوههای آلپ امری منحصربهفرد است. بر روی این محراب، هنوز جای میخهای مخصوص آویختن گل و بقایای هدایای مذهبی دیده میشود که دریچهای بیسابقه به زندگی عمومی و خصوصی ساکنان کلن در دو هزاره پیش میگشاید.
