داگفایت جنگنده با یوفو: وقتی یک خلبان P‑51 با یک شی ناشناس در آسمان 27 دقیقه جنگید
به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز
آسمان فارگو در سال ۱۹۴۸، صحنه یک داگفایت جنگنده با یوفو شد. خلبان P-51، جورج گورمن، ۲۷ دقیقه با یک شی ناشناس پرنده جنگید؛ یکی از معتبرترین حوادث یوفو تاریخ.
این رویداد عجیب که تنها چند کیلومتر دورتر از یک بازی فوتبال در حال وقوع بود، بعدها به «داگفایت گورمن» شهرت یافت. اعتبار آن به دلیل شهادت خلبانی باتجربه مانند گورمن و چندین ناظر دیگر، به همراه مدارک طبقهبندیشدهای است که اخیراً برای عموم منتشر شدهاند.
تحقیقات نیروی هوایی آمریکا درباره این شی پرنده ناشناس، آن را به یکی از پروندههای کلیدی در مطالعات یوفو تبدیل کرده است.
خلبان جورج گورمن: یک درگیری هوایی غیرمنتظره
در شب ۱ اکتبر ۱۹۴۸، ستوان دوم ۲۵ ساله نیروی هوایی گارد ملی داکوتای شمالی، جورج اف. گورمن، کهنهسرباز ماهر جنگ جهانی دوم، در حال پرواز با جنگنده P-51 موستانگ خود بر فراز فارگو، داکوتای شمالی بود. حدود ساعت ۸:۳۰ شب، پس از بازگشت سایر خلبانان به فرودگاه هکتور فارگو، گورمن تصمیم گرفت برای مدتی دیگر در آسمان بماند.
بیشتر بخوانید
کمی بعد، حدود ساعت ۹ شب و در حالی که گورمن برای فرود آماده میشد، برج مراقبت او را از وجود یک هواپیمای کوچک پایپر کاب (Piper Cub) در ارتفاع پایینتر مطلع کرد.
گورمن این هواپیما را مشاهده کرد، اما سپس متوجه شیئی کاملاً متفاوت شد. او آن را «دیسک پرنده»ای گرد با لبههای مشخص، بهشدت روشن توصیف کرد که بهآرامی بر فراز شهر در حال چرخش بود. برج مراقبت گزارش داد که این شی بر روی رادار آنها قابل مشاهده نیست. گورمن تصمیم گرفت برای بررسی نزدیکتر به آن شی نزدیک شود.
نبرد ۲۷ دقیقهای: داگفایت جنگنده با یوفو
همین که گورمن به ارتفاع ۷۰۰۰ پایی رسید، شی پرنده با سرعتی باورنکردنی، حدود ۶۰۰ مایل بر ساعت (۹۶۵ کیلومتر بر ساعت)، شروع به حرکت کرد.
این در حالی بود که حداکثر سرعت هواپیمای P-51 موستانگ او حدود ۴۰۰ مایل بر ساعت (۶۴۰ کیلومتر بر ساعت) بود. شی ناشناس بهراحتی از جنگنده گورمن فرار میکرد، اما سپس بهشکل تهاجمی به سمت هواپیمای او بازگشت.
بیشتر بخوانید
برای ۲۷ دقیقه بعد، گورمن درگیر یک داگفایت جنگنده با یوفو شد. او بعدها گفت که شی به قدری نزدیک شد که ناخودآگاه سرش را پایین آورد، زیرا فکر میکرد تصادف حتمی است.
گورمن گزارش داد که این شی بدون هیچ صدا، رد دود یا بوی خاصی حرکت میکرد و قادر بود با مانورهای خیرهکننده، از هواپیمای او سبقت بگیرد و با سرعتی بسیار بیشتر از P-51 به سمت بالا اوج بگیرد. او این تجربه را «عجیبترین تجربه زندگیاش» نامید.
تایید شاهدان و بررسی نیروی هوایی
در تاریخ ۴ اکتبر، سه روز پس از حادثه، بازرسان اطلاعاتی نیروی هوایی آمریکا برای مصاحبه با شاهدان به فارگو رسیدند. آنها علاوه بر جورج گورمن، با دو کنترلر ترافیک هوایی به نامهای لوید دی. جنسن (Lloyd D. Jensen) و اچ. ای. جانسون (H.E. Johnson)، و همچنین دو کارمند اداره هوانوردی کشوری (CAA) مصاحبه کردند که همگی شی نورانی را مشاهده کرده بودند.
علاوه بر این، خلبان هواپیمای پایپر کاب، دکتر ای. ای. کَنِن (Dr. A. E. Cannon)، به همراه مسافرش نیز شی ناشناس را دیدند و پس از فرود، مشاهدات خود را به برج مراقبت گزارش دادند.
تمام این شاهدان، روایت گورمن را تأیید کردند. گورمن در اظهارات رسمی خود بیان کرد که مانورهای یوفو «تفکر قطعی» را پشت خود نشان میداد و قادر بود بهراحتی هواپیمایش را پشت سر بگذارد.
نیروی هوایی در نهایت نتیجهگیری کرد که این شی ترکیبی از سیاره مشتری و یک بالون هواشناسی بوده است. با این حال، گورمن این توضیح را رد کرد و اصرار داشت که آن شی بالون هواشناسی نبوده است.
بیشتر بخوانید
طبق گزارشها، فرماندهی مواد هوایی به گورمن هشدار داد که از افشای اطلاعات بیشتر خودداری کند، وگرنه با دادگاه نظامی مواجه خواهد شد. جورج گورمن در اوایل دهه ۱۹۸۰ در سن ۵۹ سالگی درگذشت و هرگز بهصورت عمومی درباره این حادثه صحبت نکرد، اما به دوستانش گفت که توضیح بالون هواشناسی هرگز او را قانع نکرده است.
لازم به ذکر است که جی. آلن هاینِک (J. Allen Hynek)، ستارهشناسی که توسط نیروی هوایی برای مطالعه این رویداد استخدام شده بود و بعدها در پروژه علائم (Project Sign)، که سپس به پروژه بلوبوک (Project Blue Book) تغییر نام داد، فعالیت میکرد، با گورمن موافق بود که شی مورد نظر یک بالون هواشناسی نبوده است.
