کشف اولین تلههای مرگبار برای شکار ماموت در مکزیک؛ انسان باستان چقدر باهوش بود؟
به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز
باستانشناسان در مکزیک گودالهایی یافتهاند که دیدگاه ما را درباره شکار ماموت تغییر میدهد. این کشف نشان از هوش بالای انسانهای عصر یخبندان در به دام انداختن غولهای باستانی دارد.
کشف اولین شواهد مستقیم از دامگذاری انسانها برای حیوانات عظیمالجثه، فرضیات پیشین درباره نحوه تعامل بشر با طبیعت در عصر یخبندان را دگرگون کرده است. باستانشناسان در حاشیه مکزیکوسیتی موفق به یافتن گودالهایی شدهاند که هزاران سال پیش به عنوان قتلگاه ماموتها عمل میکردهاند.
به گزارش گجتنیوز محققان موسسه ملی انسانشناسی و تاریخ مکزیک در منطقه تولتپک (Tultepec)، دو گودال دستساز را شناسایی کردهاند که قدمت آنها به ۱۵ هزار سال پیش بازمیگردد.
تا پیش از این تصور میشد که انسان های اولیه تنها با ترساندن ماموتها آنها را به سمت باتلاقها هدایت میکردند یا منتظر مرگ طبیعی آنها میماندند؛ اما این کشف نشان میدهد که برنامه شکار ماموت بسیار پیچیدهتر و مهندسیشده بوده است.
شکار هوشمندانه با دست خالی؛ انسان باستان چگونه بر غولها پیروز میشد؟
این گودالها با دیوارههایی تقریبا عمودی به عمق ۱.۷۰ متر و قطر ۲۵ متر حفر شده بودند. استراتژی شکارچیان این بود که با استفاده از مشعل و ایجاد سر و صدا، گلههای ماموت را به وحشت انداخته و آنها را به سمت این تلههای مخفی هدایت کنند.
این سطح از سازماندهی و همکاری گروهی برای حفر چنین گودالهایی و اجرای نقشه شکار، نشاندهنده هوش استراتژیک بالای اجداد ماست که توانسته بودند بر نیروی فیزیکی این جانوران غلبه کنند.
بیشتر بخوانید
یک ضیافت بزرگ برای قبیله؛ سرنوشت ۱۴ ماموت نگونبخت چه شد؟
حاصل کاوش در این سایت باستانی، کشف بیش از ۸۰۰ قطعه استخوان است که به حداقل ۱۴ ماموت تعلق دارد. بررسیها نشان میدهد که شکارچیان پس از به دام انداختن این حیوانات، از گوشت آنها برای تغذیه و از پوست و استخوانشان برای ساخت ابزار و لباس استفاده میکردند.
این یافته جدید نه تنها تکنیکهای شکار ماموت را روشن میکند بلکه پنجرهای جدید به روی درک ما از زندگی اجتماعی و بقا در دوران سخت عصر یخبندان میگشاید.
