وداع با یک اسطوره: تلسکوپ فضایی هابل تا 2029 از بین میرود
به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز
ارسال شده توسط: مهران اکبری 09 بهمن 1404 ساعت 14:40
تلسکوپ فضایی هابل، نماد اکتشافات کیهانی، به پایان عمر خود نزدیک میشود. پیشبینیها حاکی از آن است که این اسطوره فضایی ممکن است تا سال ۲۰۲۹ از مدار خارج شده و سقوط کند.
تلسکوپ فضایی هابل از زمان پرتاب خود در سال ۱۹۹۰، درک ما را از کیهان متحول کرده است. اکنون، سختافزار رو به فرسودگی این رصدخانه به سمت زمین کشیده میشود و احتمال پایان ماموریت هابل زودتر از آنچه تصور میشد، وجود دارد.
پایان یک دوران پرافتخار
تلسکوپ فضایی هابل، پرتابشده در ۲۴ آوریل ۱۹۹۰ توسط شاتل فضایی دیسکاوری، از ارتفاع ۵۷۹ کیلومتری اولیه به ۵۲۵ کیلومتر بالای سطح زمین کاهش یافته است. این کاهش ارتفاع به دلیل کشش اتمسفری رخ داده است. ناسا با وجود تقویتهای گذشته و مطالعه امکانسنجی با اسپیساکس (SpaceX) در سال ۲۰۲۲ برای بازگرداندن آن به ارتفاع ۶۰۰ کیلومتری، تاکنون برنامهای برای افزایش مجدد مدار هابل اعلام نکرده است.
دانشمندان با در نظر گرفتن فعالیتهای خورشیدی و تاثیر آن بر کشش جوی، تخمینهای جدیدی ارائه کردهاند. سطوح شار خورشیدی بالاتر از پیشبینیها است که به معنای تسریع سقوط است. میانگین تاریخ سقوط هابل به جو زمین سال ۲۰۳۳ تخمین زده شده، اما یک شانس ۱ در ۱۰ برای ورود مجدد تا اوایل سال ۲۰۲۹ وجود دارد. طبق ردیابهای مربوطه، زمانی که ارتفاع تلسکوپ به حدود ۴۰۰ کیلومتر برسد، تنها حدود یک سال از عمر آن باقی خواهد ماند.
میراث ماندگار هابل
هابل پیشگام کشف اندازه واقعی و نرخ انبساط جهان شد، دستاوردی که پیش از آن برای اخترشناسان نامشخص بود. این تلسکوپ با آینه ۲.۵ متری خود، تصاویر انقلابی چون «میدان عمیق هابل» (Hubble Deep Field) را در سال ۱۹۹۵ ثبت کرد که ۳۰۰۰ کهکشان دوردست را در مراحل مختلف تکاملشان به نمایش گذاشت و به دانشمندان امکان نگاه به گذشته را داد.
این تلسکوپ از زمان پرتاب خود حدود ۱.۷ میلیون مشاهده انجام داده است. از جمله دستاوردهای آن میتوان به دادههایی برای کشف انرژی تاریک، شواهدی برای تایید وجود سیاهچالهها و ثبت تصاویر بینظیری چون «ستونهای آفرینش» در سحابی عقاب اشاره کرد.
تلسکوپ فضایی لازولی؛ جایگزینی خصوصی
در یک رویکرد جدید برای تامین مالی تلسکوپهای فضایی، اریک اشمیت، مدیرعامل سابق گوگل (Google)، از طریق «اشمیت ساینسز» (Schmidt Sciences)، سرمایه یک تلسکوپ فضایی لازولی (Lazuli) بزرگ و سه رصدخانه زمینی را تامین میکند.
بیشتر بخوانید
لازولی با آینهای ۲.۴ متری و مداری بیضوی و بسیار دورتر از مدار اولیه هابل، اولین تلسکوپ فضایی با بودجه خصوصی در تاریخ خواهد بود. پرتاب آن برای اواخر سال ۲۰۲۸ برنامهریزی شده است. آرپیتا روی، رهبر موسسه اخترفیزیک و فضا در اشمیت ساینسز، میگوید: «لازولی نسخهای بسیار مدرن از هابل است که آینهای بزرگتر، واکنش سریعتر و ابزارهای متفاوتی دارد.»
