مطالعهای شگفتانگیز: بدن ما نوری مرئی ساطع میکند که با مرگ ناپدید میشود
به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز
ارسال شده توسط: شیرین صبوری 12 بهمن 1404 ساعت 11:55
مطالعهای جدید نشان میدهد که بدن ما پیوسته نور ساطع شده از بدن را بهصورت مرئی و فوقالعاده ضعیف گسیل میکند. این درخشش نامحسوس با فرا رسیدن مرگ، ناگهان محو میشود و حقیقتی شگفتانگیز را آشکار میسازد.
کشف غیرمنتظره جدید که بر روی موشها و برگ گیاهان صورت گرفته، شواهد فیزیکی مستقیمی از توقف پدیدهی بیوفوتون پس از مرگ ارائه میدهد. نتایج حاکی از آن است که تمام موجودات زنده، از جمله انسان، تا زمان حیات خود، بهمعنای واقعی کلمه درخشان هستند.
نور فوقالعاده ضعیف فوتون: پدیدهای پنهان در حیات
تیمی از فیزیکدانان دانشگاه کلگری و شورای ملی تحقیقات کانادا، انتشار فوقالعاده ضعیف فوتون (UPE) را در چندین حیوان زنده و برگ گیاهان مشاهده کردهاند. این انتشار نوری در تضاد شدید با بدنهای غیرزنده آنها بود. مفهوم بیوفوتونها، امواج نوری در محدوده ۲۰۰ تا ۱۰۰۰ نانومتر، دهههاست که از واکنشهای سلولی در بافتهای مختلف ثبت شده است. یکی از مهمترین منابع این تشعشعات، گونههای فعال اکسیژن (ROS) هستند که سلولهای زنده در پاسخ به استرسهایی مانند گرما، سموم، پاتوژنها یا کمبود مواد مغذی تولید میکنند.
ناپدید شدن نور با مرگ: نتایج آزمایشها
برای بررسی اینکه آیا این پدیده از بافتهای جداگانه به کل موجودات زنده قابل تعمیم است، محققان از دوربینهای EMCCD و CCD برای مقایسه ضعیفترین انتشارات نوری از موشهای کامل استفاده کردند. چهار موش بیحرکت، ابتدا به مدت یک ساعت در جعبهای تاریک تصویربرداری شدند، سپس معدوم و مجددا به مدت یک ساعت تحت تصویربرداری قرار گرفتند. نتایج تفاوت آشکاری را نشان داد؛ نور ساطع شده از بدن موشها پس از معدومسازی، کاهش چشمگیری در UPE داشت.
بیشتر بخوانید
آزمایشی مشابه بر روی برگهای گیاه آرابیدوپسیس تالیانا (Arabidopsis thaliana) و درخت چتر کوتوله (Heptapleurum arboricola) نیز نتایج قاطعی به همراه داشت. ایجاد آسیبهای فیزیکی و شیمیایی در گیاهان، شواهد محکمی ارائه داد که گونههای فعال اکسیژن میتوانند منشا این درخشش ملایم باشند. محققان گزارش دادند: «بخشهای آسیبدیده در تمام برگها، طی ۱۶ ساعت تصویربرداری، بهطور قابل توجهی روشنتر از بخشهای آسیبندیده بودند.»
آیندهی «درخشش سلامت» و ابزارهای تشخیصی
این تحقیق امیدواری میدهد که روزی بتوان از این درخششهای اَتِری و فوقالعاده ضعیف که توسط سلولهای تحت استرس تولید میشوند، برای تشخیص وضعیت سلامت و تندرستی استفاده کرد. داشتن ابزاری برای نظارت از راه دور بر استرس بافتها در بیماران انسانی یا حیوانی، و حتی نمونههای گیاهی یا باکتریایی، میتواند ابزاری قدرتمند و غیرتهاجمی برای پژوهش یا تشخیص در اختیار متخصصان قرار دهد. این مطالعه در نشریه معتبر Journal of Physical Chemistry Letters منتشر شده است.
