سرعت فراتر از تصور؛ آیا SR-71 Blackbird می‌توانست یک بمب‌افکن 3.2 ماخ واقعی باشد؟

به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز

ارسال شده توسط: عرفان باستانی 20 بهمن 1404 ساعت 12:39

هواپیمای افسانه‌ای SR-71 Blackbird، با سرعت ۳.۲ ماخ و پرواز در ارتفاع ۸۵,۰۰۰ پایی، نماد نبوغ هوانوردی است. آیا این جت می‌توانست به یک بمب‌افکن بی‌رقیب تبدیل شود؟

با وجود بازنشستگی در سال ۱۹۹۷، قابلیت‌های استثنایی SR-71 Blackbird همواره این پرسش را مطرح کرده که چرا از پتانسیل آن برای توسعه یک بمب افکن مافوق صوت بهره‌برداری نشد. این مقاله به بررسی دلیل عدم ساخت این بمب‌افکن بی‌نظیر می‌پردازد.

قابلیت‌های بی‌نظیر SR-71 Blackbird برای نقش بمب‌افکن

هواپیمای شناسایی فراصوت SR-71 Blackbird، در ارتفاعات بالا و با سرعتی بی‌رقیب پرواز می‌کرد. سرعت ۳.۲ ماخ و ارتفاع ۸۵,۰۰۰ پایی، آن را به هواپیمایی غیرقابل دسترس تبدیل کرده بود. این ویژگی‌ها می‌توانستند پایه‌ای برای یک پلتفرم بمب‌افکن انقلابی باشند که توانایی فرار از سیستم‌های دفاع هوایی شوروی را با تکیه بر سرعت و ارتفاع خود داشت.

بر اساس گفته‌های مایا کارلین در مقاله‌ای مربوط به سال ۲۰۲۵ در The National Interest، این بمب افکن به دلیل پرواز در ارتفاع بسیار زیاد و سرعت فوق‌العاده، عملاً غیرقابل اصابت بود. او در این مقاله به مواردی همچون طراحی ورودی‌های موتور برای کاهش سرعت هوا و استفاده از تیتانیوم برای مقاومت در برابر حرارت شدید ناشی از سرعت‌های بالا اشاره کرده بود. حتی با افزایش اثر راداری ناشی از اضافه کردن تجهیزات بمب‌گذاری، این هواپیما می‌توانست بدون شناسایی توسط رادارهای زمینی، از یک دهانه راداری به دیگری با چنان سرعتی حرکت کند که سیستم‌های پدافندی قادر به ردیابی مداوم آن نباشند. در نتیجه، یک بمب‌افکن بر پایه SR-71 Blackbird می‌توانست در امان کامل پرواز کند.

بیشتر بخوانید

چرا SR-71 Blackbird به بمب‌افکن ۳.۲ ماخ واقعی تبدیل نشد؟

با وجود پتانسیل فراوان، ایالات متحده هرگز SR-71 Blackbird را به یک بمب‌افکن مافوق صوت تبدیل نکرد. دلایل اصلی این تصمیم به ملاحظات هزینه و پیچیدگی‌های فنی بازمی‌گردد. در آن زمان، مشخص نبود که آیا بمب‌هایی وجود داشتند که بتوانند با دقت از ارتفاع ۸۵,۰۰۰ پایی رها شوند یا خیر. علاوه بر این، در حالی که این بمب افکن در عملیات شناسایی در ارتفاعات بالا بسیار موفق عمل کرده بود، اضافه کردن بار بمب‌ها می‌توانست منجر به کاهش سرعت حیاتی هواپیما شود و از قابلیت اصلی آن بکاهد.

این عوامل، همراه با هزینه‌های عملیاتی بالا، مانع از تحقق رویای یک بمب‌افکن SR-71 شدند. امروزه، توجهات به جانشین احتمالی آن، Lockheed SR-72 Son of Blackbird، معطوف شده است که یک هواپیمای بدون سرنشین با قابلیت فراصوت و سرعت ۶ ماخ است و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۳۰ عملیاتی شود.

منبع