تیکاگو‌

راز وحشتناک وایکینگ‌ها: آیا یک گیاه توهم‌زا آن‌ها را به جنگجویان وحشی تبدیل می‌کرد؟

به گزارش تیکاگو به نقل ازگجت نیوز

ارسال شده توسط: امیرعباس کریمی 21 بهمن 1404 ساعت 20:13

برسرکرهای وایکینگ، جنگجویان افسانه‌ای اسکاندیناوی بودند که با خشم و حالتی خلسه‌مانند به نبرد می‌رفتند. آیا راز این قدرت ماورایی در مصرف گیاهان توهم‌زا پنهان شده بود؟

وایکینگ‌ها که در قرن نهم میلادی به اوج شهرت رسیدند، در میدان نبرد بی‌باک و مقاوم به نظر می‌رسیدند. گزارش‌های تاریخی از رفتارهای عجیب و خارق‌العاده آن‌ها در حین جنگ حکایت دارد.

راز برسرکرهای وایکینگ: جنگجویان شکست‌ناپذیر؟

برسرکرهای وایکینگبرسرکرهای وایکینگ

برسرکرهای وایکینگ، گروهی از جنگجویان نورس بودند که در میدان نبرد دچار جنون می‌شدند. منابع قرن ۱۳ میلادی، رفتارهای جنون‌آمیز آن‌ها را شامل گاز گرفتن سپر، بی‌توجهی به آتش و حتی حمله به یاران خود توصیف کرده‌اند.

بیشتر بخوانید

واژه برسرکر ممکن است از کلمه نروژی “bjorn” به معنای خرس یا “berr” به معنای “بی‌زره” گرفته شده باشد، چرا که این جنگجویان اغلب تنها با پوست خرس یا گرگ به میدان می‌رفتند و زوزه‌کشان ویرانی به بار می‌آوردند. مقاومت آن‌ها در برابر جراحات در نبرد، این سؤال را ایجاد کرده که چگونه چنین رفتاری از انسان ممکن است.

نظریه گیاهان توهم‌زا: آمانیتا موسکاریا یا بنگ‌دانه؟

یکی از نظریه‌های رایج برای توضیح این پدیده، استفاده از قارچ توهم‌زای آمانیتا موسکاریا (معروف به قارچ مگس) است. این قارچ سمی و زیبا که توسط شامان‌های سیبری مورد استفاده قرار می‌گرفته، می‌تواند حالاتی از توهم، سرخوشی، قرمزی پوست و انقباضات عضلانی ایجاد کند که با علائم توصیف شده از برسرکرها مطابقت دارد.

تاتیانا اورکاچان، شامانی از قبیله تونگوس، ضمن اذعان به استفاده از این قارچ توسط شمن‌ها، تاکید کرد که مصرف آن می‌تواند کشنده باشد.

همچنین بخوانید

با این حال، کارستن فاتور از دانشگاه لیوبلیانا، گیاه دیگری به نام بنگ‌دانه (Hyoscyamus niger) را محتمل‌تر می‌داند. فاتور معتقد است که اثرات بنگ‌دانه تطابق بیشتری با علائم برسرکرها دارد و این گیاه در اسکاندیناوی نیز رایج‌تر است.

برسرکرهای وایکینگبرسرکرهای وایکینگ

بنگ‌دانه سمی است و می‌تواند علائمی چون لرز، ورم و قرمزی صورت، خشم شدید، از دست دادن بازداری، هذیان و کاهش درد را ایجاد کند که می‌تواند عدم آسیب‌پذیری ظاهری جنگجویان را توجیه کند. این علائم به‌شدت با توصیف‌های تاریخی از جنون برسرکرها همخوانی دارد.

ریشه‌های سنتی جنون جنگجویان وایکینگ

البته استفاده از گیاه توهم‌زا تنها یک گمانه‌زنی، هرچند منطقی، است. توضیح سنتی برای قدرت برسرکرها بر پایه هیستری خودانگیخته از طریق مراسم آیینی شدید استوار است.

بیشتر بخوانید

برخی معتقدند قدرت آن‌ها از طریق تمریناتی مانند انزوای شدید، روزه‌داری، قرار گرفتن در معرض گرما و سرمای شدید و رقص‌های گروهی با سلاح پیش از نبرد به دست می‌آمد. این جنگجویان در طبیعت مانند حیوانات توتم خود زندگی می‌کردند و آداب و عادات آن‌ها را در پیش می‌گرفتند.

شاید هیچ گیاهی به تنهایی مسئول چنین کشتار فراانسانی نبوده باشد، اما ممکن است بنگ‌دانه بخشی از فرمول برسرکرها بوده و با مراسم آیینی، الکل فراوان، حالت روانی تغییریافته و رگه‌هایی از جنون ترکیب شده باشد. برسرکرهای وایکینگ سرانجام در سرزمین خودشان غیرقانونی اعلام شدند.

منبع

مطالب مشابه را ببینید!